Dankwoord
Ook deze keer is Micke een grote steun voor me geweest en daarom staat hij boven aan de lijst met mensen die ik wil bedanken. Zoals gewoonlijk heeft mijn uitgever Karin Linge met haar warmte en nauwgezetheid mijn manuscript tot een beter boek gemaakt, en mij tot een betere schrijfster. Ook alle anderen van uitgeverij Forum hebben me weer opgemonterd en me het gevoel gegeven dat ik in veilige handen ben. Het is heel fijn om met jullie te werken.
’s Werelds beste Bengt en ’s werelds beste Maria zijn natuurlijk Bengt Nordin en Maria Enberg van Nordin Agency, die altijd even kinderlijk enthousiast en blij voor me zijn als ze weer goed nieuws voor me hebben. Zonder jullie zou dit werk veel eenzamer zijn.
Ik heb ook veel hulp gehad bij het controleren van feiten en heb nuttig commentaar gekregen. Deels zijn de politieagenten van het bureau in Tanumshede zoals altijd meer dan behulpzaam geweest, en in het bijzonder wil ik Petra Widén en Folke Åsberg danken. Ook Martin Melin heeft het manuscript gelezen en waardevolle opmerkingen gemaakt over details die de politie betreffen. Als bonus heeft zijn vader Jan Melin mij geholpen met de historische details over de jaren veertig van de vorige eeuw en Zweden tijdens de Tweede Wereldoorlog. En wederom heeft Jonas Lindgren van het Forensisch Instituut in Göteborg mij in de gelegenheid gesteld hem te raadplegen.
Verder wil ik Anders Torevi bedanken, die ook deze keer het manuscript heeft gelezen en een deel van de details over Fjällbacka heeft gecorrigeerd; het is tenslotte een aantal jaren geleden dat ik daar zelf woonde. Ook mijn moeder Gunnel Läckberg heeft informatie over Fjällbacka kunnen geven en bovendien is ze enorm behulpzaam geweest als oppas voor de kinderen. Datzelfde geldt voor Hans en Mona Eriksson, en daarnaast heeft Mona zoals gebruikelijk het manuscript gelezen en haar mening gegeven.
Deze keer wil ik ook Lasse Anrell bedanken, omdat ik hem een kleine gastrol in het boek heb mogen laten spelen. Hij heeft bovendien beloofd me de volgende keer dat ik hem zie tips voor geraniums te geven…
Op landgoed Gimo heb ik zoals gebruikelijk rust gevonden om te werken. Ze zorgen daar altijd fantastisch goed voor me als ik met mijn computer kom inchecken.
En dan de meiden… Jullie weten wel wie ik bedoel… Wat zou het schrijversleven zonder jullie zijn? Verlaten, alleen en saai… En de lezers en bloglezers – heel hartelijk bedankt dat jullie boek na boek zo betrokken blijven.
Ten slotte wil ik Caroline, Johan, Maj-Britt en Ulf bedanken, die ons opmerkzaam maakten op het paradijs waar ik me nu bevind en die ons hier op streek hebben geholpen…
Camilla Läckberg, Koh Lanta, Thailand, 9 maart 2007
www.camillalackberg.com